💮💮💮मुलींच्या पालकांना नम्र विनंती 💮💮💮 नवीन पिढीच्या या युवक व युवतींना हे पटत नाही पण सत्य आहे.

💮💮💮मुलींच्या पालकांना नम्र विनंती 💮💮💮 

       नुसता Biodata बघुन न थांबता प्रत्यक्ष स्थळाला भेट देऊन परिस्थिती पाहणी करा मग निर्णय घ्या. प्रत्येकाला सरकारी नोकरी कुठून मिळणार आपण स्वतःच्या मुलांना सरकारी नोकरी लावु शकतो कां? याचा विचार करा, बागायती शेती असेल तर शेतात जाऊन पाहणी करा', घर बसल्या पाकिस्तान सारखे स्वप्न बघू नका. नाहीतर इम्रान खान सारखी अवस्था व्हायला वेळ लागणार नाही.....

       शून्यातून जग निर्माण करणारी मुले आहेत आणि श्रीमंतीची वाट लावणारीही मुले आहेत. नुसती डिग्री बघुन निर्णय घेत असाल तर हि तुमची मोठी चूक आहे. बिचारी इंजिनिअर झालेली मुले  Company मधे 8000/- पगाराने सुपरव्हिजन करतात. पोलिस भरतीत जाऊन बघा तुम्हाला ज्या डिग्रीची मुले पाहिजेत ते मुल बिचारे रांगेत उभे राहतात. कदाचित त्या रांगेत आपलाही मुलगा असू शकतो याचा विचार करा आणि प्रत्यक्ष स्थळ बघा मगच निर्णय घ्या. आणि नुसती डिग्रीच बघायची असेल तर रात्री 9:00 नंतर बियरबार मधे जाऊन बघा अनेक डिग्रीवाले दिसतील. बिचाऱ्यानां नोकरी मिळत नाही म्हणून गम भूलाने की दवासे प्यार करते है ! आज अनेक मुलींचा बायोडाटा बघून हसावेसे वाटते कारण जन्मतारीख बघा बऱ्याच मुली 25 ते 28 वर्षाच्या आहेत. त्यांच्या ईच्छा, भावना यांचा विचार करत नाही. आजच्या युगात आयुष्य सरासरी 60 वर्ष आहे, 30 वर्षात कोणते सुख मिळवायचे. 

     खोट्या बोलणाऱ्यावर प्रेम करा आणि मुलींचा संसार खराब करा.. सरकारी नोकरीच्या दुकानावर जा आणि नोकरी मागा 1,00,000/-रू आम्ही देतो आम्ही नोकरीची वाट पाहतो.

     युधिष्ठराने एक सत्य सांगितलं होतं.. "मरायच सर्वांना आहे, परंतु .. मरावंसं कोणालाच वाटत नाही.. आजची  परिस्थिती तर फार गंभीर आहे.. "अन्न" सर्वांनांच हवंय..पण.. "शेतकऱ्याशी लग्न " करावं असं कोणालाच वाटत नाही.. "पाणी" सर्वांनाच हवंय.पण.. "पाणी"  वाचवावेसे कोणालाच वाटत नाही.. "सावली" सर्वांनाच हवीय..पण.. "झाडे" लावावी व ती जगवावी असे कोणालाही वाटत नाही.. "सुन" सर्वांनाच हवीं आहे.. पण.. "मुलगी" व्हावी असं कोणालाच वाटत नाही.. विचार  करावा असे प्रश्न...पण.. विचार करावा असं कोणालाच वाटत नाही.. हा मेसेज सर्वांना आवडतो परंतु Forward करावा असं कोणाला सहसा वाटत नाही.

👍 एक सत्य 👍🙏🙏🙏🙏🙏

जातीचे महत्व !!!

मी शाळेत गेलो त्यांनी माझी जात नोंदवून घेतली. मग आम्ही "सारे भारतीय माझे बांधव" ही प्रतिज्ञा रोज रोज म्हटली..

त्याला पुस्तके ड्रेस मिळाली,

मी मला मागितली तर ते म्हणाले,

"तो गरीब आहे. "मी पण गरीबच आहे."

"तु गरीब आहेस मान्य पण तुझी जात वेगळी आहे."

दोन गरीबाची पण जात वेगळी असते हे मला त्या दिवशी कळालं.

त्याला स्कॉलरशिप सर्व सुविधा मिळत होत्या,

माझी आई रोजंदारी करुन माझं शिक्षण करत होती !

आम्ही सोबतच स्पर्धा परीक्षा दिली

(स्पर्धा हा शब्द थोडा चुकीचा नाही वाटत?)

तो सिलेक्ट झाला मी नव्हतो झालो !

मार्कलिस्ट बघितली त्याला 115 होते आणि मला 145 !

नंतर कळालं त्यानं फॉर्म सोबत जात प्रमाणपत्र जोडलं होतं.

स्पर्धेतही जातीची परीक्षा असते हे मला त्या दिवशी कळालं !

तो सेटल झाला चांगला पैसा ही आला.

घर गाडी सर्व आलं,

त्याचं मजेत चालु झालं !

अधुनमधुन कुठे कुठे व्याख्यानही द्यायचा !

सामाजिक विषयावर तो भरभरुन बोलायचा !

एके दिवशी त्याची एका सुंदर मुलीशी भेट झाली.

आणि बघताच त्याला ती खुप आवडली !

तिच्या मनात काय हे याला नव्हतं माहीत,

तीच्यावर मात्र याची बसली होती प्रित !

काहीही करुन हवी होती ती त्याला

तिला मिळवण्याचा खटाटोप सुरु केला.

त्या दिवशी मात्र तो गारच पडला

तिची जात दुसरी हे माहीत झालं त्याला !

खुप संतापला अन पारा त्याचा चढ़ला,

जातीच्या ठेकेदारावर जोराने ओरडला !

हा जातिभेद सर्व मुर्खानी तयार केला,

माणूस सर्व एकच असतो कोण सांगेन यांना !

मग त्याच्या व्याख्यानाचा एकच विषय असायचा !

जात गाडून टाका भरसभेत सांगायचा !

आतापर्यन्त साथ देणारी जात बाधक झाली होती.

त्याची मात्र यामुळे पुरती गोची झाली होती !

काय करावे सुचेना त्याला जात आडवी येतेय !

सर्व आहे पण एका गोष्टीमुळे बैचैन होतेय !

एके दिवशी तो असाच फ़ाइल चाळत होता.

रागारागाने तो जात प्रमाणपत्राकडे पाहत होता !

त्याच्याकडे बघुन ते प्रमाणपत्र ही हसले.

"चुकतोयस बेटा तु, जरा विचार कर" म्हणाले !

"ज्या जातीने जगवलं तिचा तुला आता राग येतोय.

फायदा बघुन तु तुझा आज स्वार्थी होतोय"!

"तो बघ तुझ्यासोबतचा मुलगा खाजगी कंपनीत जातोय.

माझ्यामुळे बेटा तु सुखाची रोटी खातोय"

"जाति.भेद वाईट हे कुणीही मान्य करेल

पण तुला तेव्हाच हे खटंकतं जेव्हा तुझ्या हिताआड येतयं !"

"याआधी तुही तुझी जात अभिमानाने मिरवायचास !

जातीचे सर्व फायदे तोर्यात उचलायचास !"

हे ऐकून तो थोडा स्तब्धच झाला.

मनाशी काही विचार करता झाला.

त्या दिवशी तो माझ्या लग्नात पाहुणा म्हणून आला.

"जिंकलास गडया तूच" मजपाशी येऊन म्हणाला !

रोख त्याच्या बोलण्याचा मलाही कळला होता.

त्याला आवडणाऱ्या मुलीच्या गळ्यात मी हार घातलेला होता !

तीच सुंदरी माझी जीवनसाथी झाली होती,

कारण तिची न माझी जात एक होती !

"कसं आहे ना भाऊ जीवनात प्रत्येकाला सर्वच मिळत नसतं !

कुठे न कुठे आपल्याला नमतं घ्यावच लागतं !

तुला तुझी जात प्यारी तशीच माझी मला ही !

कशाला तत्वज्ञान सांगायचं भाऊ फायद्यासाठी काहीही !

खरंच दूर करायचेत का जातिभेद? चल मग दोघे मिळून करु !

जातीवर नको, जो आर्थिक गरीब त्याला स्कॉलरशिप,सवलती देऊ !

जात प्रमाणपत्रे कशाला वाटायची आपण भारतीय होऊ,

तू अन मी एकच ही शिकवण सर्वा देऊ !

ज्याच्यात असेल गुणवत्ता त्याचं सलेक्शन होईल !

त्या दिवशी माझा देश खरा महान होईल!

तु ही माणूस मी ही माणूस, 

मग कसला आपल्यात भेद ?

जातीत विखुरला माणूस त्याचाही वाटतो खेद !

जात हा मुद्दा भाऊ निवडणुकीतही गाजतो !

दरवेळी आमचा उमेदवार इलेक्शन त्यावर जिंकतो !

तुझेन् माझे लालच रक्त, 

माणूस आपली जात!

स्वार्थ नको थोड़ी आणू उदात्तता हृदयात !

माहीत मजला रुचणार नाही हे कधी ही सर्वाना,

कारण प्रत्येका हवीय येथे आपल्या सोईची ज़ात !

पारप्रेषित.

लेखक : - एक अनामिक !!!!!!!

कोरोनाच्या धास्तीवर बोलू काही.

कोरोना सर्वांना होणार आहे, लक्षात ठेवा

   अमेरिकेत जेव्हा एका कैद्याला फाशीची शिक्षा सुनावली, तेव्हा तेथील काही वैज्ञानिकांनी विचार केला, की आपण ह्या कैद्यावर काही  प्रयोग करूयात. तेव्हा त्या कैद्याला सांगितलं गेलं, की तुला फाशी न देता विषारी कोब्रा डसवून मारू.
.
   त्याच्या समोर एक मोठा विषारी साप आणला गेल्यानंतर त्या कैद्याचे डोळे बंद करून त्यास खुर्चीला बांधले. आणि त्याला साप डसवून नाही, तर दोन सेफ्टी पिन्स टोचण्यात आल्या आणि काय आश्चर्य त्या कैद्याचा दोन सेकंदात  मृत्यू झाला.
.
   पोस्टमॉर्टेम केल्यानंतर समजलं, की कैद्याच्या शरीरात सापाच्या 'व्हेनम'सदृश्य विष आहे.
.
   आता हे विष कुठून आलं, की ज्यामुळे कैद्यांचा जीव गेला? ते विष मानसिक धक्क्यामुळे त्याच्या शरीरानेच उत्पन्न केलं होतं!
.
    आपल्या प्रत्येक संकल्पामुळे पॉजिटिव किंवा  निगेटिव एनर्जी उत्पन्न होते व त्यानुसार आपल्या शरीरात Hormones उत्पन्न होतात.
.
   90% आजारांचं मूळ कारण नकारात्मक विचारांनी उत्पन्न होणारी ऊर्जाच आहे.
.
   आज मनुष्य आपल्या चुकीच्या विचारांनी भस्मासुर बनून स्वत:चा विनाश स्वत:च करतोय.
.
   माझ्या मते कोरोनाला  मनाला लावुन घेऊ नका, कोरोना पाॅजिटीव्ह असणारे 5 वर्षाच्या मुलापासुन ते 80 वर्षा पेक्षा जास्त वयस्कर सुद्धा निगेटिव्ह झालेत.
.
   आकडेवारी वर जावु नका कारण आर्ध्या पेक्षा जास्त लोक व्यवस्थित आहेत,आणी मृत्यु पावणारे फक्त कोरोना आजारामुळे गेलेले नाहीत त्यांना दुसरे पण आजार होते त्यामुळे ते याचा मुकाबला करू शकले नाही.
.
   लक्षात ठेवा कोरोनामुळे आतापर्यंतचे सर्व हाॅस्पीटल मध्येच मरन पावलेत घरी कोणाचाही मृत्यु झालेला नाही. हाॅस्पिटल मधील वातावरण आणि मनातील भीती.

बघा हा डॉक्टरांचा विडिओ :-   

 
   ३५ दिवस जहाजावर असणाऱ्यांना कोरोना कसा झाला एक प्रश्न बघा युट्युब वरील विडिओ :- Click Here

चला आता थोडा कोरोना विषयी विनोद बघूया आणि हा विडिओ बघून मनावरील ताण कमी करूया

          १)  :- Click Here 

         २) :- Click Here
        ३) :- Click Here 

 

.

   हा कोरोना सर्दी खोकला या पेक्षा मोठा आजार नाही.

आपले विचार सदैव सकारात्मक ठेवा आणि आनंदी रहा. 

           म्हणून आपणास विनंती आहे की, आपल्या आजूबाजूला कोरोना रुग्ण सापडत आहेत, याचे जास्त टेन्शन घेऊ नका. हे कधीना कधी होणारच होते, त्याची सुरुवात आहे असे समजा. सगळ्यात महत्वाचे जो कोणी कोरोना positive होईल त्याच्या बद्दल, भीती,  घृणा मनामध्ये आणू नका, कारण ही वेळ कोणावरही येऊ शकते. पण सगळ्यात महत्वाचे  या आजाराला जास्त घाबरू नका. अनेक तज्ञ डॉक्टरांचे म्हणने आहे की रोगा पेक्ष्या त्याच्या भीतीने जास्त लोक मरत आहेत, फक्त भीती आणि हार्ट अटॅक ने. कोणतीही negative बातमी पसरू देऊ नका. एकमेकांना सतत फोन वर बोला, मन हलकं करा, कोरोना वर जास्त बोलू नका, बोलला तर फक्त चांगलं बोला. दुसऱ्याला आधार वाटेल असेच बोला. आज सगळे चिंतेत आहेत त्यामुळे खाली उतरायला पण घाबरतात. काळजी घ्यायचीच आहे, पण मानसिक त्रास होईल इतकी पण नाही. तणाव हा वेगळ्या आजारांना आमंत्रण आहे. तणाव रहित राहायचे तर, एकटे कोंडून घेऊन चालणार नाही. मोकळा श्वास घ्या, सर्व मित्रांशी कायम बोलत राहा. त्यातून मन हलकं करा. ही आजच्या काळाची गरज आहे. सर्वांशी कायम बोलत राहा, फक्त कोरोना विषयी अजिबात बोलू नका, किंवा चांगले फक्त धीर देणारे बोला. बघा फरक वाटेल, मन शांत होईल, चांगली झोप लागेल, आणि तरच तब्बेत चांगली राहील. अजिबात घाबरू नका आणि दुसर्यांना घाबरवू नका ही विनंती.

*महेश बुचुंडे, म्हाडा कॉलनी, नविन चंद्रपूर*

लढा जात प्रमाणपत्राचा !

शासनानेच  दिलेले जात प्रमाणपत्रधारक समूह “बोगस” कसे - ऑफ्रोह संघटना*

लढा जात प्रमाणपत्राचा !

     स्वार्थी राज्यकर्त्यांच्या किंवा लोकप्रतिनिधींच्या षड् यंत्रमुळे केंद्र सरकारकडून१९५६ ला क्षेत्राबंधनाचा कायदा लागू केला. त्यात लहान मोठ्या ४७जमातींचा समावेश आहे. Shedule Tribe Order(Amendment) Act No. ६३/१९५६ असे म्हटले आहे. त्यामुळे पुणे; ठाणे; नाशिक; अहमदनगर; रायगड येथील निवडक आदिवासी जमातींना अनुसूचित जमातीचे सर्व लाभ मिळत होते. परंतु क्षेत्रबंधन सोडून विस्तारित क्षेत्रातील (OTSP) इतर जिल्ह्यामध्ये राहणारे आणि आदिवासी जातीत मोडणारे कोळी महादेव; कोळी ढोर; कोळी मल्हार; टोकरे कोळी; हलबा; हलबी; ठाकूर; का-ठाकूर; ठाकर; मा-ठाकर; माना; मुन्नेवार;मुन्नेरवारलू; छत्री; गोंड; गोवारी; मन्नेपावर;धोबा; धनगड; धनवर; बिंझवार; इंजेवार; सोनझरी इ. ३३ जमातींना १९५६ते १९७६ पर्यंत अनुसूचित जमातीचे फायदे मिळणे बंद होते. त्यामुळे आर्थिक; शैक्षणिक; सामाजिक; राजकीय प्रगतीमध्ये मोठ्या प्रमाणात बाधा आली हे केंद्र सरकारच्या निदर्शनास आल्यावर विस्तारित क्षेत्रातील आदिवासी लोकांवर होत असलेला अन्याय दूर करण्यासाठी Shedule Cast &Shedule Tribe Order (Amendment) Act No. १०८/१९७६ चा कायदा केला. त्यामुळे १९५६ चे क्षेत्रबंधन हटविले. त्यामुळे विस्तारित क्षेत्रातील अनुसूचित जमातींना आरक्षणाचे फायदे मिळू लागले. हा कायदा १८ सप्टेंबर १९७६ ला पारित झाला आणि २७ जुलै १९७७ ला अस्तित्वात आला.

     क्षेत्रबंधनातील आदिवासी व क्षेत्रबंधनाबाहेरील आदिवासी (विस्तारित क्षेत्रातील) असे दोन गट निर्माण झाले. दोन्ही क्षेत्रातील आदिवासी समाज अडाणी असल्याने ते उदरनिर्वाहासाठी जे काम करत होते तशा त्यांच्या जातीच्या नोंदी चुकीने झाल्या. काही विसंगत नोंदी आढळतात. परंतु महाराष्ट्र शासनाने सर्वच आदिवासींना जात प्रमाणपत्र देण्यासाठी शासन निर्णय सी. बी. सी.-१४८१/(७०३)/D. V. दि.३१/७/१९८१ या शासन आदेशाच्या निकषाने जातीचे प्रमाणपत्र तहसीलदार/ विभागीय अधिकारी यांच्या मार्फत देण्याचे आदेश केले. त्यामुळे क्षेत्रबंधनातील व विस्तारित क्षेत्रातील आदिवासींना एकाच निकषाने जात प्रमाणपत्र मिळाले. मग शासनाने दिलेले अधिकृत जातीचे प्रमाणपत्र ज्यांच्याजवळ आहे तो आदिवासी समाज बोगस कसा? हे सिद्ध करा. जर हे प्रमाणपत्र बोगस असेल तर असे प्रमाणपत्र देणाऱ्या सक्षम अधिकाऱ्यावरही२३/२००० च्या जात प्रमाणपत्र पडताळणी कायद्यातील तरतुदी प्रमाणे दंडात्मक कारवाईची मागणी करण्यात येत आहे. जोपर्यंत आपण बोगसपणा सिद्ध करत नाही; एक तर ते खोटे आरोप करणे थांबवा अन्यथा अशा संघटनांवर; व्यक्तीवर; अन्य यंत्रणेवर मानहानीचा दावा ठोकणार असलेचे ऑर्गनायझेशन फॉर राईट्स ऑफ ह्यूमन (OFROH) महाराष्ट्राचे राज्याध्यक्ष शिवानंद सहारकर; राज्य कार्याध्यक्ष राजेश सोनपरोते:; सचिव गजानन सोरते यांनी प्रसिद्धी पत्रकात जाहीर केले.

     अनुसूचित जमातीचे जात प्रमाणपत्र तपासणी समित्या व आदिवासी संशोधन व प्रशिक्षण संस्था (TRTI) पुणे ह्या व क्षेत्रबंधनातील ऑफ्रोट सारख्या संघटना व तथाकथित लोकप्रतिनिधींच्या हातचे बाहुले झाले असून या तथाकथित खरे आदिवासी समजणाऱ्या ऑफ्रोट सारख्या संघटना; काही लोकप्रतिनिधी; मंत्रालयातील व आदिवासी विभागातील उच्च पदस्थ अधिकारी यांच्या इशाऱ्यावर या संस्था चालत आहे. जर माजी मंत्री मधुकर पिचड ; कै. गोविंद गारे (माजी संचालक आदिवासी संशोधन व प्रशिक्षण संस्था पुणे) यांच्या जातीच्या नोंदी हिंदू कोळी असून ते जर खरे आदिवासी असू शकतात त्यांना जात प्रमाणपत्र व वैधता प्रमाणपत्र मिळत असेल तर विस्तारित क्षेत्रातील हिंदू कोळी समाज तसेच हजारों वैधता प्रमाणपत्र असलेल्या हलबा; हलबी समाज; ठाकर; ठाकूर समाज; मन्नेवार; मन्नेरवारलू सह ३३ आदिवासी जमाती बोगस कशा असा प्रश्न ऑफ्रोह ने उपस्थित केला आहे. जात प्रमाणपत्र पडताळणी समित्या च्या चुकीच्या कामकाजासाठी उच्च न्यायालयाने लाखोंचा दंड ठोठावला. त्याचबरोबर जात पडताळणी समित्या ह्या लाचखोर आहेत ह्या सर्व बाबी समाज; लोकप्रतिनिधी; मंत्री; प्रसार माध्यमांजवळ आम्ही सांगणार आहोत असे शिवानंद सहारकर यांनी सांगितले.

सौजन्य :- भूमिपुत्राची हाक :- Link 

चंद्रपूर कोरोना शतक पार.

चंद्रपूर कोरोना शतक पार :  जिल्ह्यात एकूण बाधित 102 

     चंद्रपूर जिल्ह्यात काल रात्री उशिरा चार नवीन बाधित मिळाले तुकूम, उर्जानगर, वरोरा, गडचांदूर येथील हे बाधित आहे.देशात कोरोना चे संक्रमण आले आणि सुरुवातीच्या काळात चंद्रपूर जिल्हा ग्रीन झोनमध्ये होता. मात्र या जिल्ह्यातही आता कोरोना ने शतक पार केली आहे.

     चंद्रपूर जिल्ह्यातील आतापर्यंतच्या कोरोना बाधितांची संख्या दोन जुलै रोजी रात्री उशिरा 102 वर पोहोचली आहे. जिल्हा आरोग्य यंत्रणेने रात्री उशीरा दिलेल्या माहितीनुसार चारही बाधित गृह व संस्थात्मक अलगीकरणातील आहे.

     चार नव्या बाधितामध्ये वरोरा येथील कासम पंजा वार्डमधील संपर्कातील ३४ वर्षीय व्यक्तीचा सहभाग आहे. तर चंद्रपूर शहरातील ऊर्जानगर भागातील नवी दिल्ली येथून आलेला ३३ वर्षीय पुरुष, तुकुम भागातील सिकंदराबाद येथून आलेल्या २१ वर्षीय महिलेचा समावेश आहे. ऊर्जानगर व तुकूम परिसरातील दोन्ही बाधित संस्थात्मक अलगीकरणात होते. तर चौथा बाधित गडचांदूर येथील एसीसी कॉलनीतील रहिवासी आहे. हा २४ वर्षीय व्यक्ती दिल्लीवरून कोरपना तालुक्यातीत गडचांदूर आवाळपूर येथे आल्यानंतर गृह अलगीकरणात होता. काल १ जुलैला चारही नागरिकांचे स्वॅब घेण्यात आले. आज अहवाल पॉझिटिव्ह आला आहे. चारही बाधितांची प्रकृती स्थिर आहे

     जिल्हा आरोग्य यंत्रणेने दिलेल्या वृत्तानुसार चंद्रपूरमध्ये आतापर्यत २ मे ( एक बाधित ), १३ मे ( एक बाधित) २० मे ( एकूण १० बाधित ) २३ मे ( एकूण ७ बाधित ) व २४ मे ( एकूण बाधित २ ) २५ मे ( एक बाधित ) ३१ मे ( एक बाधित ) २जून ( एक बाधित ) ४ जून ( दोन बाधित ) ५ जून ( एक बाधित ) ६जून ( एक बाधित ) ७ जून ( एकूण ११ बाधित ) ९ जून ( एकूण ३ बाधित ) १०जून ( एक बाधित ) १३ जून ( एक बाधित ) १४ जून ( एकूण ३ बाधित ) १५ जून ( एक बाधित ) १६ जून ( एकूण ५ बाधित ) १७जून ( एक बाधित ) १८ जून ( एक बाधित ) २१जून ( एक बाधित ) २२ जून ( एक बाधित ) २३ जून ( एकूण ४ बाधित ) २४ जून ( एक बाधित ) २५ जून ( एकूण १० बाधित ) २६ जून ( एकूण २ बाधित ) २७ जून ( एकूण ७ बाधित ) २८ जून ( एकूण ६ बाधित ) २९ जून ( एकूण ८ बाधित ) ३० जून ( एक बाधित ) १ जुलै ( २ बाधित ) आणि २ जुलै ( २ बाधित )अशा प्रकारे जिल्हयातील कोरोना बाधित १०२  झाले आहेत. आतापर्यत ५६ बाधित बरे झाल्याने सुटी देण्यात आली आहे. त्यामुळे १०२  पैकी रूग्णालयात उपचार घेणाऱ्या बाधितांची संख्या आता ४६ झाली आहे. सर्व बाधितांची प्रकृती स्थिर असून त्यांच्यावर वैद्यकीय उपचार सुरू आहेत.

31 जुलै पर्यंत चंद्रपूर जिल्ह्यात जमावबंदी कायम.

       चंद्रपूर जिल्ह्यामध्ये  लॉकडाऊनच्या काही बाबींमध्ये शिथिलता देण्यात आली आहे. यासंदर्भात जिल्हाधिकारी डॉ.कुणाल खेमनार यांनी आज आदेश काढले आहे. जिल्ह्यामध्ये कोरोना विषाणूचा प्रसार होवू नये यासाठी प्रतिबंधात्मक उपाययोजनेसाठी संपूर्ण जिल्ह्यात  कलम 144 लागू असणार आहे. त्यामूळे 5 पेक्षा अधिक नागरिकांना एकत्रित येण्यास मज्जाव आहे.कोरोना आजारात सातत्याने वाढ होत असून 95 पर्यंत कोरोना रूग्ण झाले आहेत.त्यामुळे नागरिकांनी आवश्यकता नसेल तर घराबाहेर पडू नका,असे आवाहन जिल्हाधिकारी डॉ.कुणाल खेमनार यांनी केले आहे.

            सार्वजनिक स्थळी पाच किंवा पाचपेक्षा जास्त व्यक्तींनी एकत्र जमा होऊ नये. परंतु तिथे पाचपेक्षा कमी व्यक्ती एकत्र येत असेल त्यावेळी त्यांचे कमीत कमी 6 फूट सामाजिक अंतर राखणे आवश्यक राहील.सार्वजनिक ठिकाणी, स्थळी पान,तंबाखू,धूम्रपान करणे इत्यादी प्रतिबंध राहील.

          धार्मिक स्वरूपाचे समुपदेशन धर्मपरिषद धार्मिक गर्दीचे आयोजन करू नये.कोरोना विषाणूच्या अनुषंगाने कोणत्याही नागरिकांनी समाजात जनमानसात अफवा अपप्रचार व भीती व्हाट्सअप फेसबूक,ट्विटर, वृत्तपत्र, सोशल मीडिया व होर्डिंग इत्यादी वर प्रसारित करू नये तसेच अधिकृत माध्यमाद्वारे माहिती न घेता दिशाभूल करणारी माहिती प्रसारमाध्यमांवर प्रसारित करू नये.

      कोरोना विषाणूच्या अनुषंगाने घोषित करण्यात आलेल्या क्वारटाईन स्थळांच्या 100 मीटर परिसरातर्गत एकत्रित येण्यास व हालचाल करण्यास निर्बंध घालण्यात येत आहे.

     खाजगी व सार्वजनिक ठिकाणी पाच किंवा पाचपेक्षा अधिक व्यक्ती एकत्र येतील असे सर्व प्रकारचे मिरवणूक,रॅली, सामूहिक कार्यक्रम ,समारंभ, सांस्कृतिक कार्यक्रम, सण-उत्सव ,उरूस ,जत्रा, मनोरंजनाचे कार्यक्रम, क्रीडा व इतर सर्व स्पर्धा, आंदोलने इ.यांना मनाई राहील.

                 खाजगी व सार्वजनिक ठिकाणी पाच किंवा पाचपेक्षा अधिक व्यक्ती एकत्र येतील अशा सर्व प्रकारची कृत्ये, कार्यशाळा ,प्रशिक्षण वर्ग,देशांतर्गत व परदेशी सहल यांचे आयोजन करण्यासाठी मनाई राहील.शॉपिंग कॉम्प्लेक्स, मॉल, सुपरमार्केट, मनोरंजनाची ठिकाणे, क्लब,पब, क्रीडांगणे, मैदाने,जलतरण, तलाव, उद्याने, सिनेमागृहे, नाट्यगृहे, शाळा, महाविद्यालये, खाजगी शिकवणी वर्ग, व्यायामशाळा ,संग्रहालये ,गुटखा तंबाखू, पान विक्री इत्यादी बंद राहील.

         निवासाची सोय असलेले सर्व हॉटेल,लॉज,खाजगी विश्रामगृह बंद राहतील.सामाजिक अंतर ठेवून दैनंदिन बाजार भरवता येईल परंतु आठवडी बाजार भरविता येणार नाही.

प्रवास :

       आंतरराज्यीय व आंतरजिल्हा विनापरवाना प्रवासी वाहतुकीकरिता बंद असेल.परराज्यात,राज्यातर्गत   चंद्रपूर जिल्ह्यातून इतर जिल्ह्यात) प्रवासाकरिता http://covid19.mhpolice.in यावर ऑनलाईन अर्ज करावा.

           चंद्रपूर जिल्हा बाहेरून सक्षम अधिकाऱ्यांची परवानगी घेऊन जिल्ह्यात प्रवेश करणाऱ्या व्यक्तींना आरोग्य विभाग यांचेकडून देण्यात आलेल्या निर्देशानुसार 14 दिवस होम क्वारन्टाईन किंवा संस्थात्मक विलगीकरण करण्यात येईल होम क्वारन्टाईन किंवा संस्थात्मक विलगीकरण करण्यात आलेली व्यक्ती इतरत्र फिरताना आढळल्यास रुपये 2 हजार दंड व मास्कचा वापर न केल्यास रुपये 200 इतका दंड आकारण्यात येईल व संबंधित व्यक्तीविरुद्ध भारतीय दंड संहिता चे कलम 188, 269,270 ,271 नुसार कार्यवाही करण्यात येईल.

           65 वर्षावरील व्यक्ती, दुर्धर आजाराने ग्रस्त असलेले (कोमोरबेडिटीस) व्यक्ती व 10 वर्षाचे आतील बालके गर्भवती महिला यांनी अत्यावश्यक गरजा पूर्ण करण्यासाठी व वैद्यकीय उद्देशा शिवाय घराबाहेर निघू नयेत.अत्यावश्यक सेवेतील शासकीय कर्मचारी/ अधिकारी व संबंधित व्यक्ती यांचे व्यतिरिक्त इतर व्यक्तींच्या हालचालीस रात्री 9 ते सकाळी 5 या वेळेत प्रतिबंध राहील.

           जीवनावश्यक असलेल्या पुढील बाबी कार्यरत राहतील:

          अत्यावश्यक किराणा सामान, दुग्ध,दुग्धोत्पादने, फळे व भाजीपाला, पार्सल स्वरूपात काउंटर तसेच इतर मार्गांनी विक्री,वितरण व वाहतूक करण्यास परवानगी राहील.

         जीवनावश्यक खाद्यपदार्थ किराणा, दूध, दुग्धजन्य पदार्थ विक्री व वाहतूक, ब्रेड, फळे, भाजीपाला, अंडी, मांस मासे बेकरी, पशुखाद्य यांची किरकोळ विक्री सकाळी 9 ते सायंकाळी पाच  वाजेपर्यंत सुरू राहील. परंतु,  दुकान आस्थापना यामध्ये एकाच वेळी पाच पेक्षा जास्त ग्राहक उपस्थित राहणार नाहीत याची खबरदारी घ्यावी. त्याचप्रमाणे दुकान, आस्थापना समोर आणि फुटपाथवर कोणत्याही प्रकारचे साहित्य ठेवता येणार नाही.

         खाद्य पदार्थ, किराणा, दूध, ब्रेड, फळे, भाजीपाला, अंडी, मांस ,मासे यांची वाहतुक व साठवण.अत्यावश्यक वस्तूंची पुरवठासाखळी आणि वाहतूक. पार्सल स्वरूपात सुविधा उपलब्ध करून देण्याचे अटीवर उपहारगृहे, खाद्यगृहे घरगुती खानावळ स्वीट मार्केट, फरसाण सेंटर व चहा नाष्टा सेंटर सुरू राहतील तथापि प्रत्यक्ष दुकानात ग्राहकांसाठी बैठक व्यवस्थेस मनाई असेल.

        पावसाळी ऋतू संबंधित साहित्य जसे छत्री, रेनकोट, प्लॅस्टिक शीट, कव्हर यांचा समावेश जीवनावश्यक वस्तूंमध्ये करण्यात येत आहे.त्यामुळे सदर साहित्याची विक्री व वितरणाबाबत वेळ सकाळी 9 ते सायंकाळी पाच वाजेपर्यंत सुरू राहील.

         प्रसारमाध्यमांचे सर्व प्रकारचे दैनिक, नियतकालिके, टीव्ही न्यूज चैनल इ.कार्यालय.किमान मनुष्यबळाचा सह बँक एटीएम, कॅश लॉजिस्टिक आणि  कॅश ट्रांजेक्शन व अन्य संबंधित सेवा,मुद्रित आणि इलेक्ट्रॉनिक माध्यमे, रुग्णालये, औषधालय, चष्म्याची दुकाने, औषधांची दुकाने, औषधांचे कारखाने, विक्रेते आणि वाहतूक, पेट्रोल पंप, एलपीजी गॅस, ऑइल एजन्सी यांचे वितरण, विक्री, साठवणूक आणि त्यांच्याशी संबंधित वाहतूक सुरू राहतील.

            शेतीविषयक उत्पादन/ सुविधा /आस्थापना संबंधाने पुढील बाकी कार्यरत राहतील:

       सर्व प्रकारचे शीतगृहे,वखार ,गोदामा संबंधित सेवा,घाऊक वितरणासाठी आणि सदर बाबींशी संबंधित पुरवठा साखळी,कृषी उत्पादन व किमान आधारभूत किंमत यांच्याशी संबंधित कार्य करणारी कृषी उत्पन्न बाजार समिती व राज्य शासनातर्फे अधिकृत असलेले मंडी, बाजार विशेषतः कापूस, तुर व धान खरेदी,विक्री आस्थापना,दुकाने सुरू राहतील.

          शेतकरी व शेतमजूर यांचेकडून करण्यात येणारी शेतीविषयक कामे मासेमारी व मत्स्य व्यवसाय संबंधित सर्व कामे व शेती विषयक अवजारे,यंत्र विक्री व दुरुस्ती संबंधित मान्यताप्राप्त दुकाने,आस्थापना (किमान मनुष्यबळासह),शेती संबंधित यंत्रे,अवजारे चालविण्यासाठी आवश्यक असणारा मजूरवर्ग,केंद्र,शेतमाल आणि अन्य वस्तूंची आयात निर्यात आणि वाहतूक, राज्यांतर्गत व आंतरराज्य कृषी फलोत्पादन संबंधित अवजारे, यंत्रे जसे पेरणी,कापणी यांची वाहतूक.खते कीटकनाशके व बियाणे यांच्याशी निगडित उत्पादन व पॅकेजिंग आणि किरकोळ विक्री संबंधित उद्योग/ आस्थापना /दुकाने संपूर्ण जिल्ह्याकरिता सोमवार ते रविवार या दिवशी सकाळी 9 ते सायंकाळी पाच या वेळेत सुरू राहतील.

लग्न समारंभाकरिता पुढीलप्रमाणे परवानगी राहतील:

       लग्न समारंभ (50 लोकांच्या उपस्थितीत) सामाजिक अंतर राखून करण्यास परवानगी असेल. परंतु, सदर परवानगीही उपविभागीय अधिकारी/ तहसिलदार यांचेकडून प्राप्त करणे बंधनकारक राहील. विवाह करिता 50 लोकांच्या कमाल मर्यादित उपस्थितीत ज्यामध्ये प्रत्येकी पाच व्यक्तींचे बँड पथक सुगम संगीत कलावंत यांची उपस्थिती ठेवून खुले लॉन, विना वातानुकूलित मंगल कार्यालय, हॉल, सभागृह, घर व घराच्या परिसरात पार पाडण्यास परवानगी असणार आहे.

         तसेच,अंत्यविधीकरिता सामाजिक अंतर राखून 50 लोकांचे उपस्थितीस परवानगी राहील.

प्रवास व प्रवासी वाहतूकी संबंधाने पुढील बाबी कार्यरत राहतील:

        जिल्हांतर्गत प्रवासाकरिता बस सेवा व 50 टक्के प्रवासी क्षमतेचा सामाजिक अंतर राखून निर्जंतुकीकरण उपाय राबवून सुरू राहतील.

      जिल्हा अंतर्गत प्रवास करण्यास (दुचाकी,चारचाकी वाहनाने) नागरिकांस कोणत्याही परवानगीची आवश्यकता राहणार नाही. परंतु, चारचाकी वाहनाच्या बाबतीत वाहन चालकासह केवळ दोन प्रवासी वैद्य राहील आणि वाहनांमध्ये सॅनीटायजर ठेवून प्रवास करणाऱ्या व्यक्तीस मास्कचा वापर करणे बंधनकारक राहील. तसेच दुचाकी करिता केवळ दुचाकीचालक यांनाच वाहन चालविण्यास परवानगी असणार आहे. महानगरपालिका, नगरपालिका, नगरपंचायत क्षेत्राकरिता प्रवासी वाहतूक करिता रिक्षा,ऑटोरिक्षा चालक व दोन प्रवाशांसह रिक्षा ऑटोरिक्षाची वाहतूक सुरू राहील.

           परंतु रिक्षा, ऑटोरिक्षा मध्ये सॅनीटायजर ठेवणे व मास्कचा वापर करणे बंधनकारक असेल सदर वाहतूक ही ग्रामीण क्षेत्राकरिता लागू राहणार नाही.दुचाकी, चारचाकी, रिक्षा, ऑटोरिक्षा याद्वारे सायंकाळी 9 ते सकाळी 5 या कालावधीत प्रवास करता येणार नाही.

शासकीय व खाजगी कार्यालय संबंधाने पुढील बाबी कार्यरत राहतील:

       जिल्ह्यातील सर्व शासकीय, निमशासकीय महामंडळ कार्यालय शंभर टक्के कर्मचारी अधिकारी यांची उपस्थिती सुरू राहतील.

          शैक्षणिक संस्था,शाळा,कॉलेजमधील कार्यालय, कर्मचारी यांची अध्यापना व्यतिरिक्त कामाकरिता जसे  ई-लर्निंग कन्टेन्ट, उत्तरपत्रिकांची तपासणी,निकालपत्र संबंधित कार्यवाही करण्याकरिता उपस्थितीस परवानगी  असणार आहे.

उद्योग संबंधाने पुढील बाबी कार्यरत राहतील:

     सर्व प्रकारचे शहरी व ग्रामीण भागातील औद्योगिक आस्थापना,वसाहती, युनिट सुरू राहतील.परंतु कोविड-19 संबंधाने राज्य शासनाने दिलेल्या सूचनांचे पालन करणे बंधनकारक राहील.

बांधकाम संबंधी पुढील बाबी कार्यरत राहतील:

          शहरी व ग्रामीण भागातील सर्व प्रकारची बांधकामे सुरू राहतील.परंतु बांधकाम स्थळी कामगार उपस्थित राहील व कोणत्याही कामगारांस बाहेरून आणण्यास परवानगी नसेल परंतु कोविड-19 संबंधाने राज्य शासनाने दिलेल्या सूचनांचे पालन करणे बंधनकारक राहील.

सलून,स्पा,बार्बर शॉप, ब्युटी पार्लर, केस कर्तनालय सुरु राहतील:

        सलून,स्पा, केस कर्तनालय या आस्थापना सोमवार ते रविवार या दिवशी सकाळी 9 ते सायंकाळी 5 या वेळेत सुरू राहतील. यामध्ये केवळ हेअरकट, डाईंग हेअर, थ्रेडींग करण्यास परवानगी असेल विशेषता त्वचेसंबंधी कोणत्याही बाबीस परवानगी असणार नाही. यासंबंधी पत्रक दुकानाचे दर्शनी भागावर प्रसिद्ध करावेत.

        सदरील आदेशांचे पालन न करणारे, उल्लंघन करणारी कोणतीही व्यक्ती, संस्था अथवा समुह यांनी साथरोग प्रतिबंधक कायदा 1897, आपत्ती व्यवस्थापन अधिनियम 2005 तसेच भारतीय दंड संहिता 1860 चे कलम 188, 269, 270,271 नुसार शिक्षेस पात्र असलेला अपराध केला असे मानण्यात येईल व नियमानुसार कारवाई करण्यात येईल सदरचा आदेश संपूर्ण जिल्ह्यामध्ये दिनांक 1 जूलै ते 31 जूलै या कालावधीत करीता लागू राहील तसेच प्रतिबंधित क्षेत्राकरिता (कंटेनमेंट झोन) लागू राहणार नाही.

सोन्याचा साठा करुन मिळविलेल्या श्रीमंतीपेक्ष्या जीवनातील बऱ्याच गोष्टी वेळेवरच करण्याचा प्रयत्न करत राहा तीच खरी श्रीमंती.

लग्नाचं वय. गैरसमज नसावा.
नीट विचार करा

 सर्व मुलांनो मुलींनो व  त्यांच्या पालकांनो

कुठेतरी थांबायला शिका रे!!

 सर्वसाधारणपणे १८/१९/ 20/ 21व्या वर्षी मुलगी वयात येते.

या वयात साधारण दिसणाऱ्या मुलीही स्वरूप  दिसतात मुळातच सुंदर असल्या, तर त्या अधिकच छान रेखीव आकर्षक दिसतात.!!

* विविध लग्नसमारंभात कार्यक्रमात अशा मुली उठुन दिसतात!!

 आणि बऱ्याच वेळी अशा मुलींना आपणहुन चांगली स्थळे सांगुन येतात .
विचारणा होते, त्यावेळी!!!

पण .पण पण

स्वतःहुन असे कुणी विचारले व जरी ते स्थळ चांगले असले तरी मुलीच्या बापाच्या डोक्यात वारं शिरतं.

 तो अचानक भाव खायला लागतो.

 *"मुलीला अजुन शिकायचे आहे,

 *करीयर करायचे आहे,
* स्वतःच्या पायावर उभे करायचे आहे"

असे सांगुन अशी चांगली चालत आलेली स्थळे टाळली जातात.

*मग काय, मुलगीपण अभ्यासाला लागते.
चांगली डिग्री मिळवते.  तोपर्यंत ती २२/२३
 वयाची होते.
 *मग लगेच लग्नाचा विचार करायला हरकत नसते,

पण *

 *नुसत्या डिग्रीने काय होते,
* अजुन उच्च शिक्षण घेतले म्हणजे अजुन मोठ्ठे तोलामोलाचे स्थळ मिळेल,

असे म्हणुन परत शिक्षण सुरुच रहाते. तोपर्यंत मुली  पंचवीशीच्या होतात

* अभ्यास करुन करुन तब्बेत बिघडते.

* चेहऱ्यावरील गोडवा कमी कमी होत जातो.

 पुर्वीच्या पिढीत म्हणजे पंधरा वीस वर्षापुर्वीपर्यंत पंचविशीत पोरींना दोन एक पोर होवुन परत त्या मोकळे फिरायला मोकळ्या रहायच्या

मग *,
 * मग आता पंचविशीत मुलगी नोकरीच्या शोधात व बाप स्थळाच्या शोधात निघतो.

       बरे स्थळ शोधतांना किती किस काढावा?

 * सरकारी नोकरीच हवी, किंवा चांगल्या कंपनीत चांगल्या पदावर असावा,
 * किंवा खुप खुप पगार असावा,
 * तसेच त्याच्याकडे गाडी-फ्लॅट हवा,

 * दिसायला चांगला हवा,
* वयात जास्त अंतर नको व अगदी कमीही नको,
* एकुलता एक शक्यतो नसावा,

सासु सासरे मग कायमच बोकांडी बसतील नां

* आई बाप मुलाजवळ रहाणारे नकोत,
* धंदेवाईक नको,
*  शेतकरी तर नकोच
* फक्त पुणे मुंबई बंगलोर सारख्या मेट्रो सिटीतच हवा किंवा US/UK त असावा.

 काय काय म्हणुन अपेक्षा असाव्यात, याला मर्यादाच नाही

*  बरे सगळा तपास बाहेर बाहेरुनच चालतो.  👉प्रत्येक स्थळात काही ना काही खोट काढत काढत पोरीचे वय २७/२८/२९वर येवुन पोहोचते

.  * पोरगी नोकरी करायला लागली असेल तरी, किंवा नोकरी लागली नाही तरी,

निसर्गनियमानुसार चेहऱ्याचे तेज कमी कमी होत जाते.   
* तोलामोलाचे स्थळ मिळणे मुश्किल होत जाते.
तरीसुद्धा अजुनही तडजोड करायची तयारी नसते.

* जिथे नोकरी करते, त्याच गावातील स्थळ हवे.
* आपल्यापेक्षा जास्त पगारवालाच हवा, या नादात वये वाढत जातात.
* मग केव्हातरी कुणालातरी उपरती होवुन २८/३० त लग्ने उरकली जातात. सगळ्यांचा उत्साह तोपर्यंत निघुन गेलेला असतो.
**
  *  हे तर खूपच बरे २८/३0 त लग्ने होवुनही यांना मुलाबाळांची घाई नसते.
अगोदर सगळे व्यवस्थित झाल्यावर किंवा दोनतीन वर्षा नंतर मुल आणायचे असे यांचे महान विचार

* शरीरात अनेक हार्मोन्स बदल झालेले असतात तोपर्यंत प्रकृतीचा/शरीराचा आकार पार बिघडुन गेलेला असतो.

 मग *

    ** मग काय? सगळे स्थिर स्थावर झाल्यावर मुलाचा विचार. ३४/३५ व्या वर्षी मुल.

* तोपर्यंत मुलीच्या आईचे/सासुचे वय ६० च्या पुढे. त्यांना स्वतःचेच सुधरत नाही, तर त्या काय पोरींचे बाळंतपण व पुढचे सोपस्कार काय करतील?
पण करतात बिचाऱ्या स्वतःची ओढाताण करुन.

नंतर मग *,

 *मग काय ? 
४/६ महीन्याचे बाळ आईच्या/सासुच्या देऊन चालल्या नोकरीवर
.
* त्यांचाही नाईलाज व बाकीच्यांचाही.

   * खरे तर वेळच्या वेळी सगळ्या गोष्टी झालेल्या चांगल्या असतात. पण यांना कोण समजवणार??
 ***

*** म्हणुन कीं **
मुलि आणि मुलांनो

      सर्व मुलींनोआणि मुंलांनो त्यांच्या पालकांनो

* आपल्या अपेक्षा कमी करा काहीतरी तडजोड करुन कुठेतरी थांबायला शिका हो!!

*  आणि कुणि फोन करून चौकशि केलि तर एकमेंकाना घोळवत  ठेवन्यापेक्षा जे कारन असेल ते स्षष्ट सांगत चला.

  *  संसारात सगळ्याच गोष्टी मनासारख्या नाही मिळत. काहीतरी डावं उजवं होतचं.

काही चुकीचे वाटल्यास क्षमा असावी.


सोन्याचा साठा करुन मिळविलेल्या श्रीमंतीपेक्ष्या 
जीवनातील बऱ्याच गोष्टी वेळेवरच करण्याचा प्रयत्न करत राहा तीच खरी श्रीमंती.

सर्वच या विचारांशी सहमत असतील असे नाही पण सर्वसामान्य व्यक्तींनी जरूर विचार करून घ्यावा. 

कृपया हि पोस्ट वाचून झाल्यावर पोस्ट वर सर्वात खाली दिलेला विडिओ अवश्य बघा.

      "एक प्रश्न मी तुम्हाला विचारतो, ऐकायला वाईट आहे, समजायला कठीण आहे, पण सत्य आहे. काय माहित आहे, मला काय सुचलं चार दिवसापूर्वी एका मिटिंग मध्ये विचारलं मी आणि साहेब मला एका आठवीच्या पोरानी उत्तर दिलं नाशिक मध्ये परफेक्ट उत्तर दिले एवढेच लोक होते हे असे, मी तुम्हालाही विचारतो, अंतःकरणा पासून सांगा छत्रपती शिवाजी महाराजांच राज्य चांगलं होतं का आत्ताचे जे सरकार येते यांचे राज्य चांगले आहे? काय वाटतं, कोणाचं राज्य चांगलं होतं? मनमोकळे पणाने आपल्याला कोणाचं काई हे करायचं नाही, तुम्हाला काय वाटतं     

       --------- "शिवाजी महाराजांच, मलाही तेच वाटतं, माझाही तेच म्हणणे आहे, पण एक बारकाईने विचार करा शिवाजी महाराज्यांच्या काळात तुम्हाला गावाला सिमेंट रोड बांधून दिला काय, डांबरी रस्ता दिला का? अंगणवाडी बांधून दिली का? शाळा बांधून दिली काय? पोराला कपडे दिले का? खिचडी दिली का? मास्तर दिला का? आधार कार्ड दिले का? इलेक्शन कार्ड दिले का?  श्रावण बाळ होतं का? अर्ध तिकीट होता का एस. टीचं? घरकुल होतं का?

       --------------------काय होतं म्हणून चांगले होतं? इतक्या ह्या सरकारने योजना काढल्या ज्याची यादी एवढी मोठी होईन लिहायला घंटा लागेल, एवढया योजना समाजासाठी काढून सुद्धा समाज सुखी नाही. त्या काळात काहीही हे नसताना ते राज्य चांगलं होतं, अन समाज सुखी होता याच कारण काय आहे, याचात दोन तीन गोष्टीचचं  कारण गुंतलेल आहे. एक छत्रपती शिवाजी महाराज तोंड पाहून  काम करत नव्हते, 

      ------- समान, सगळ्या जातीला सारखा न्याय, प्रत्येक माणसाला सारखा सारखा न्याय आता ते राहिलं काय?

      ...... नाही राह्यलं आणि त्या काळात मला ते अजून काय कारण आहे. मला ते काय सांगितलं त्या आठवीच्या पोरांनी माहिती आहे, शिवाजी महाराजांनी बरेच कष्ट करून लोकांना जगायला शिकवलं. त्यावेळचे लोक कष्ट करत होते, आणि कष्टाचं खात होते. आता आम्हाला कष्ट नको फुकट..... , फुकट लुटायला पाहिजे आणि तेबी किती पोटापुरतं नाही, हजार कोटी, दोन हजार कोटी, चार हजार कोटी, अरे सालं यांच्या विमानाचा बॉम्ब स्फोट व्हायला पाहिजे वरच्यावर. होय न हो मला ते ऐकून इतकी तिडीक येते हो साहेब कि काय सांगू. काय करता हो त्या पैश्याला आमच्या शिवाजी महाराजांनी तुकाराम महाराजांना एक टोपलं भरून सोनं हिरे भेट दिले होते. सत्य घटना आहे.  तुकाराम महाराजांनी घेतलं नाही. मला कशाला पाहिजे म्हणे हे, आहे ते लोकांना वाटून दिलं.  चारशे वर्षांपूर्वी तुकाराम महाराजांनी लोकांचे कर्ज माफ केलं, सावकार होते महाराज, दुष्काळ पडला कर्जमाफ, जावा म्हणे, त्या वह्या जाळून टाकल्या, आहे ते धन वाटून दिलं, तेव्हा.....  आणि आता काय मारामारी आहे पहा, चारशे वर्षांत काय प्रगती आहे आमची? घेतलं नाही, शिवाजी महाराजांचे धन वापस करून टाकलं. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे धन वापस पाठवनं, सोपी गोष्ट आहे काय? 

        तिथे महाराजांनी एक अभंग लिहिला सोने-नाणे आम्हा मृत्तिके समान, हे अभंग आपण नेमेचि म्हणतो तरी मध्यांनाचे हजार घेतो म्हटल्यावर लैच हलकट आहे न सालं, ह्याला बुटानं हानलं पाहिजे याला" 

"काय कळलं आम्हाला, ना तुकाराम कळला ना शिवाजी कळला."

गावाकडच्या लग्नाच्या जुन्या आठवणींना उजाळा.

          लग्नामध्ये आहेर केल्यानंतर माईकवरून पुकारायची पद्धत होती.  अमुक अमुक एक रुपया , तमूक तमूक दोन रुपये अशा प्रकारे . ज्याचा आहे अकरा रुपये किंवा त्याच्या वर असेल त्याच्याबद्दल तर खूप भारी वाटायचं . त्याच्यानंतर लग्नानंतर दोन-चार दिवसातच नवरदेव त्याला लग्नात हुंडा म्हणून मिळालेला रेडिओ गळ्यात घालून , मिळालेल्या सायकलवर ऐटीत  टांग टाकून आणि मिळालेले हॅंडो सँडो चे घड्याळ हातामध्ये सगळ्यांना दिसेल दिमाखात दाखवत , गावात पूर्ण फेरफटका मारायचा ; त्यावेळेस त्याची शान काही औरच होती. आत्ताच्या नवरदेवांना त्याच्या शंभर पट मिळाले,  तरी त्याची सर येणार नाही हे नक्की. 

          लग्नाच्या दोन दिवस अगोदर सर्वांसोबत बुंदी बनविण्यासाठी केलेले जागरण, किंवा लापशी वा भात बाजेवर टाकून नंतर वाढायला घेतांना अक्षरशः वापरलेले फावडे, पिण्यासाठी नदीवरून बैलगाडीने टिपाड भरून आणताना पूर्ण ओलेचिंब होणे, हे सर्व इतिहास जमा झालेय. 

         लग्नाआधी मुला-मुलीच्या वडिलांसोबत त्यांना घालावयाची आंघोळ,  त्यानंतर सर्वांना आग्रहाने धरून आणून कपाळभर  भरलेला  मळवट,  त्यावरून लावलेली चमकी सगळे नव्या पिढीला पटणार देखील नाही. 

कालाय तस्म

         "आली ईईईईई लग्नघटीस मीपन वरा"  ... अशी आरोळी कानावर पडली की बूड झटकायला सुरुवात करायची 

         नंतर वाजवा रे वाजवा ....असे बामन म्हणला की मंडपाच्या बांबूला पाठ लावून बसायचे ... जेणेकरून "तदेव लग्नम सुजनम तदेव ताराबलम चंद्रबलम" ऐकायच्या आत मुठीत कोंबलेल्या रंगीत अक्षता नवरानवरीच्या अंगावर बचकन फेकून पायाला रुतणारे ढेकळ बाजूला करायचे ....

           पहिली पंगत !

      

  गावातल्या लग्नात जेवायची ही गंमत ज्यांनी अनुभवली असेल त्यांना कोणत्याही महागड्या हॉटेलात अजिबात मज्जा येणार नाही. तिकडे नवरा नवरी होमाभोवती गिरक्या मारे पर्यन्त पत्रावळी वाला पंगतीत फिरायला सुरुवात करतो । (पत्रावळी म्हणजे पळसाची पाच सहा पाने काड्यांनी शिवून बनवलेले ताट) या पत्रावळी निम्म्या तरी फाटलेल्या असत त्यामुळे दोन जोडून घ्याव्या लागत.पत्रावळी वाटणारी मंडळी विशेष क्रूर आणि निष्ठूर का असत कोण जाणे ! फाटलेली पत्रावळ बघून सुद्धा मुद्दाम दुसरी पत्रावळ देत नसत ...आणि जर दिलीच तर तीही एकदम तुकडा झालेली. जणू लग्न यांच्या घरचे असते अशा थाटात तुच्छ कटाक्ष टाकून बघत.

       पत्रावळ ढेकळांवर ठेवली की ती सरळ कधीही राहत नसे. त्यासाठी खाली ढेकळांची खास सेटिंग करावी लागे. कशीबशी पत्रावळ सेट केली तर वारा येई आणि ही बया इकडेतिकडे उडू लागे. त्यासाठी एक वजनदार ढेकूळ पत्रावळीवर ठेवावा लागे. पत्रावळी स्थानापन्न झाल्या की मीठ वाढणारा अतिशय घाईत असणारा येई आणि कुठल्याही भिंतीवर निर्लज्जपणे थुंकल्यासारखा बरोबर मध्यभागी मिठाची बचक सोडे. याना पत्रावळीला काठ असतात हे माहीत नसावे त्याच्या मागोमाग बुंदी वाढणारे झांजपथक येते. जिथे मीठ वाढलंय त्यावर नेम धरून बुंदी वाढायची असा प्लान करून आलेले असत, दुष्ट साले. सगळी बुंदी खारट होऊन जाई

      मीठ आणि बुंदी कष्टपूर्वक वेगळे करेपर्यंत मोठया टोपलीत भात घेऊन दोघेजण पळत येत. दोघांच्या हातात भात वाढायला चहा प्यायच्या बशा असत. एकाच वेळी दोन पंगती वाढताना टांग्याला जुंपलेल्या बिगरखांदी बैलांसारखे शिवळा ताणत पुढे पुढे धावत. बुंदीच्या अंगावर सांडलेला भात बाजूला करेपर्यंत वरणाची बादली येई. वरण वाढणारी मंडळी बिनडोक असत. भाताचे कितीही छान आळे बनवले तरी तो वरण नावाचा द्रव आळ्याच्या बाहेर ओतायचा चंग बांधून आलेले असत. भाताचा कोथळा फोडून बाहेर वाहणारे वरण आवरता आवरता जेवणारा घामेघुम होऊन जाई. वरणाची बादली पुढे सरकल्यावर मागून झणझणीत वांग उसळीची बादली नाचत येते. उसळीत घुसवलेले वग्राळे तर्रर्रर्ररीसकट बाहेर येई आणि पत्रावळीवर उताणे होई. यामुळे नुकताच कालवून ठेवलेला वरणभात आणि निसून ठेवलेली बुंदी मिठाच्या ढिगाऱ्यासह ओलेचिंब होई.

      काड्यांनी शिवलेल्या पत्रावळीने एव्हाना दम तोडलेला असे. तिच्या फटीमधून वरण आणि उसळीचा रस्सा ढेकळात झिरपू लागतो....एखादा ओघळ पत्रावळीचे काठ ओलांडून थेट वाढणाऱ्याच्या पायांखाली लोटांगण घालतो.. त्यात जरका सोसाट्याचा वारा आला तर गम्मत नका विचारू.....

      शेताच्या बांधावरचा पाचोळा, घरामागच्या उकिरड्यावरची राख आणि नुकतीच कापून फेकलेल्या हरळीची पाने कालवलेल्या भातावर येऊन बसत.आता भातातून बुंदी निवडायची की हरळीची पाने या संभ्रमात असलेला जेवणारा " वदनी कवळ घेता नाम घ्या श्री हरीचे" ही राकट, चिडलेल्या आवाजातली आरोळी ऐकतो आणि पहिली बुंदीची बचक तोंडात सारी. बुंदी खाताना मंडपाच्या छताकडे बघायला लागे त्यामुळे खाली पत्रावळीत गुपचूप येऊन पडलेली मणभर भाताची बशी बघायला चान्स नाही.मागून तिच्या अंगावर तुटून पडणारा वरणवाला सरकारी काम असल्यासारखा भडकन वरण ओतुन पळूनही जाई..

      काही मिनिटातच पत्रावळीतून जसे पाणी खाली झिरपते तसाच खालचा ढेकूळ पत्रावळीत झिरपून वर येऊ लागे.आधीच बुंदी आणि उसळीत रंगलेला भात ढेकळाच्या नामस्मरणात कधीच सावळा विठठल बने..... 

बाराचे लग्न अडीच ला लागलेले असते त्यामुळे खाणारे पत्रावळीच्या दुर्दशेकडे न बघता एकामागे एक ढिगारे संपवत इतस्ततः पसरलेले मीठ बोटांवर चोळून पत्रावळीची घडी करत.. ती पुन्हा उडू नये म्हणून तिच्या बोकांडी मोठा ढेकूळ ठेवत आणि पाण्याच्या टँकरकडे धावत. एकाच पाईपला ठिबकसिंचनच्या दहा नळ्या जोडून चिखलात रुतलेला हा स्थितप्रज्ञ पाईप अर्धे पाणी खाली सांडवत असे.... पहाटे 5 वाजता भरून आणलेला थंड पाण्याचा टँकर एव्हाना अंघोळीच्या पाण्यासारखा गरम झालेला असे. प्लास्टिकच्या रंगीबेरंगी ग्लासातून दोन घोट पाणी पिऊन नवरा नवरीला आशीर्वाद देत लोक आल्या मार्गाला लागत.....येताना खिशात लपवलेला प्लास्टीकचा ग्लास म्हणजे त्यांना ऑस्कर पुरस्कार वाटत असावा...

      २-५ रुपये आहेर केल्याच्या बदल्यात पोटभर धूळयुक्त जेवण आणि एक प्लास्टिकचा ग्लास 

*धूम धडाक्यात लग्न*

      परंतु आजकाल टाळेबंदी असल्यामुळे या असल्या लग्नाच्या आठवणी सध्यातरी इतिहास जमा राहतील असेच दृष्य आहे.  

 टीप: लिखाण माझं नाही पण वाचल्यावर share करायचा मोह आवरता आला नाही. आपल्या सारख्या नव्या /जुन्या पिढीने..... हे सगळं अनुभवणं कदाचीत राहूनच गेलं...असेल......🌹🌷👍😊🙏

चंद्रपूरात कोरोना रुग्णांची संख्या अचानक वाढली.

चंद्रपूरात  कोरोना रुग्णांची संख्या वाढली. 

*चंद्रपूर कोरोना अपडेट* 

चंद्रपूर मध्ये आज दुर्गापूर, बाबूपेठ मधील 9 विध्यार्थी पॉझिटिव्ह मिळाले - 

जिल्हाधिकारी

             चंद्रपूर जिल्ह्यात गुरुवार दिनांक 21 मे रोजी कोरोना पॉझिटिव्ह रुग्णांची संख्या ( आताचे 9+ यापूर्वीचे 3) 12 झाली आहे.

            जिल्हा शल्य चिकित्सक निवृत्ती राठोड यांनी दिलेल्या वृत्तानुसार रात्री उशिरा नागपूर येथून प्राप्त अहवालामध्ये नऊ पॉझिटिव्ह रुग्ण आढळून आले आहेत. हे 9 रुग्ण संस्थात्मक अलगीकरणात आहेत. यापैकी 5 जण वैद्यकीय महाविद्यालयात चंद्रपूर येथे उपचार घेत आहेत. तर 4 जण वन अकादमीच्या नव्या इमारतीत संस्थात्मक अलगीकरणात आहेत.

   १. वन अकादमीमध्ये 19 मे रोजी संस्थात्मक अलगीकरण करण्यात आलेले चार नागरिक नाशिक मालेगाव एमआयडीसीमध्ये काम करीत होते. भंडारा जिल्हाधिकारी कार्यालयाने हे चार नागरिक पॉझिटिव्ह रुग्णाच्या संपर्कात आल्याचा संशय व्यक्त केला होता. त्यामुळे वन अकादमी मध्ये ठेवण्यात आले होते. हे चार नागरिक चिरोली ( मूल ), जाम (पोंभुर्णा ) विसापूर ( चंद्रपूर ) विरवा ( सिंदेवाही ) परिसरातील आहे.

   २. पुणे येथून आलेले पती-पत्नी वरोरा येथे यापूर्वी संस्थात्मक अलगीकरणात होते. सध्या वैद्यकीय महाविद्यालयात उपचार घेत आहेत.

   ३. चंद्रपूर जिल्ह्यातील ताडाळी परिसरातील एक वीस वर्षीय मुलगी सध्या वैद्यकीय महाविद्यालयात उपचार घेत आहे.

   ४. चंद्रपूर जिल्ह्यातील आरवट येथील एकवीस वर्षाचा युवक ठाण्यावरून परत आला. वैद्यकीय महाविद्यालयात उपचार घेत आहे.

   ५. ब्रह्मपुरी तालुक्यातील 21 वर्षीय युवक दिल्लीवरून परत आला सध्या वैद्यकीय महाविद्यालयात चंद्रपूर येथे उपचार घेत आहे.

     हे सर्व रुग्ण संस्थात्मक अलगीकरणात ( इन्स्टिट्यूशनल कॉरेन्टाइन ) आहेत.१९ मे रोजी यांचे स्वॅब घेण्यात आले होते. सर्व नागरिक बाहेरून आले असून त्यांच्यावर योग्य उपचार सुरू आहे. नागरिकांनी घाबरून जाऊ नये असे आवाहन, जिल्हाधिकारी डॉ. कुणाल खेमनार यांनी केले आहे.

*चंद्रपूरकरांनो स्वतःची काळजी घ्या*

विशेष वार्ता :

आता मास्क वापरणे अनिवार्य!

चंद्रपूर, दि. 20 मे: कोरोना आजारासह अन्य साथजन्य आजारांना प्रतिबंध करण्यासाठी जिल्हा प्रशासनाने चेहऱ्यावर मास्क न वापरणाऱ्या व सार्वजनिक ठिकाणी थुंकणाऱ्या, खर्रा खाऊन पिचकारी मारणाऱ्या नागरिकांवर कडक कारवाई करण्याचे निर्देश दिले आहेत. यापुढे घराबाहेर पडायचे असेल तर शहर असो वा गाव प्रत्येक नागरिकाने स्वतःच्या व इतरांच्या आरोग्यासाठी मास्क लावूनच बाहेर पडावे, असे आवाहन जिल्हा प्रशासनाने केले आहे.

कोरोना सोबतचा दीर्घ संघर्ष लढतांना यापुढे चेहऱ्यावरचा मास्क अनिवार्य राहणार असल्याचे जिल्हा प्रशासनाने स्पष्ट केले असून यासाठी प्रसंगी दंड आकारा असेही पोलीस विभागाला बुधवारी दिलेल्या निर्देशात स्पष्ट केले आहे.

कोरोनाचा दिवसागणिक प्रादुर्भाव वाढतच चालला आहे. जिल्ह्यात कोरोनाचा प्रसार होऊ नये. यासाठी जिल्हा प्रशासनाने कडक पाऊले उचलली असून आता आपल्या सर्वांच्या सुरक्षिततेसाठी मास्क वापरणे गरजेचे आहे.

जिल्ह्यात साथ रोग प्रतिबंधक कायदा 1897, आपत्ती व्यवस्थापन अधिनियम 2005 लागू असून कामाचे ठिकाण, सार्वजनिक स्थळी, दुकाने,आस्थापने, प्रतिष्ठाने  येथे कार्यरत कामगारास, कर्मचारी तसेच सुविधेचे लाभ घेणारे जिल्ह्यातील सर्व नागरिक यांनी कायम मास्क वापरणे गरजेचे आहे,असे न केल्यास 200 रुपये दंडात्मक कारवाई करण्यात येणार आहे.

मास्क वापरणे का गरजेचे :

संसर्गजन्य आजारापासून बचाव करण्याकरिता तसेच संसर्गजन्य बाधित व्यक्तींपासून दुसऱ्या व्यक्तीला रोग होऊ नये यासाठी मास्क वापरणे गरजेचे आहे.

मास्कचे प्रकार :

बाजारात वेगवेगळ्या प्रकारचे मास्क उपलब्ध आहेत.यामध्ये प्रामुख्याने मास्कचे तीन प्रकार आहे. एन 95 मास्क,  सर्जिकल मास्क, घरगुती कापडी मास्क हे आहेत.

विविध प्रकारचे मास्क कोणी वापरावे :

ताप,खोकला इत्यादी लक्षणे असणाऱ्या, आजारी लोकांची काळजी घेणारे आरोग्य सेवा कर्मचारी,आजारी लोकांची काळजी घेणारे व्यक्ती, संशयीत अथवा पुष्टी झालेले रुग्ण आणि त्यांचे कुटुंबीय यांनी सर्जिकल मास्क वापरले पाहिजेत.

बाधित व्यक्तींना सेवा देणारे डॉक्टर, नर्सेस आणि इतर आरोग्य कर्मचारी यांनी एन 95 मास्क वापरला पाहिजे. कापडी मास्क अथवा रुमाल सर्व नागरिकांनी वापरावे. जेणेकरून धुतल्यानंतर मास्कचा वापर करता येईल.

मास्क वापरण्याची पद्धत:

अगोदर हात स्वच्छ धुवावे, मास्क घालण्यापूर्वी फाटला नाही ना याची खात्री करून घ्या, रंगीत भाग बाहेरच्या बाजूने ठेवावा.मास्कच्या वरचा भाग नाकाच्या मधोमध ठेवण्यात यावा. मास्कच्या मध्यभागी असलेली स्ट्रीप नाकावर फोल्ड करण्यात यावा. मास्कचे  धागे अथवा रबर कानाच्या मागे  काळजीपूर्वक बांधावीत. मास्कच्या खालच्या बाजूला हनुवटीच्या दिशेने ओढावे.जेणेकरून नाक, तोंड आणि हनुवटी योग्य पद्धतीने झाकल्या जाईल.मास्कला वारंवार हात लावणे टाळावे.मास्क घालून असताना जास्त बोलणे टाळावे,जेणेकरून मास्क जास्त वेळ घालने सोयीचे होईल.मास्क ओले झाल्यास, फाटल्यास किंवा खराब झाल्यास तात्काळ तो बदलून घ्यावा.

मास्क काढल्यानंतर हात स्वच्छ धुवावा, मास्क काढताना त्यांना मागची दोरी अथवा रबर काळजीपूर्वक काढावे. मास्कच्या समोरच्या भागाला हात लावू नये.खोकताना किंवा शिंकताना नेहमी रुमालाचा वापर करावा. आपल्याजवळ रुमाल नसल्यास हात दुमडून आपल्या हाताच्या कोपऱ्याचा  वापर करावा.

मास्कचा चुकीचा वापर किंवा एकच मास्क वारंवार वापरल्या गेल्यास संसर्ग होण्याचा धोका जास्त असतो.

अशी लावावी मास्कची विल्हेवाट :

घरगुती कापडी मास्क किंवा कापडी रुमाल वापर झाल्यानंतर वेगळ्या बकेटमध्ये डिटर्जंट पावडरचा उपयोग करून स्वच्छ धुऊन वाळवून घ्यावे आणि नंतर त्याचा वापर करावा.

शस्त्रक्रिया वेळी वापरण्यात येणारे सर्जिकल मास्क आणि वैद्यकीय मास्क एन 95 हे एकदाच वापरण्यात यावे. हे मास्क काढल्यानंतर 1 टक्के सोडियम हायपोक्लोराईड द्रावणाने निर्जंतुकीकरण करून जाळून किंवा जमिनीत पुरून त्याची विल्हेवाट लावावी.

मास्क दुकानांमध्ये न घेता स्वतः घरी तयार केलेला कापडी मास्क वापरणे कधीही योग्य राहील. घरातील सुती कापडांचा देखील मास्क तयार करता येतो.तसेच साधा रुमाल सुध्दा चांगला पर्याय आहे.मास्क वापरून स्वतः सुरक्षित रहा तसेच इतरांनाही सुरक्षित राहण्यासाठी प्रयत्न करा.

थुंकणाऱ्यांवरही कडक कारवाई:

जिल्ह्यात सार्वजनिक ठिकाणी थुंकल्यास तसेच गुटखा, तंबाखू खावून थुंकल्यास संसर्गजन्य आजार होण्याचा धोका जास्त असतो त्यामुळे थुंकणे  हे स्वतःसाठी व इतरांसाठी घातक असून असे केल्यास दंडात्मक कारवाई प्रशासनाला अंतर्गत करण्यात येणार असल्याचे स्पष्ट निर्देश जिल्हाधिकारी यांनी दिले आहे.

सार्वजनिक ठिकाणी थुंकणे आरोग्यासाठी घातक:

सार्वजनिक ठिकाणी थुंकल्याने या थुंकीद्वारे कोरोना, स्वाइन फ्लू, निमोनिया तसेच इतरही संसर्गजन्य आजारांचा फैलाव होऊ शकतो.

शहरामध्ये आतापर्यंत केलेली कारवाई:

चंदपूर शहरामध्ये आतापर्यंत सार्वजनिक ठिकाणी  मास्क न वापरलेल्या 783 नागरीकांवर  कारवाई करत  1 लाख 56 हजार तर थुंकणाऱ्या 73 नागरीकांवर  8 हजार 500 दंड करीत मनपा अंतर्गत कारवाई केली आहे.

जिल्ह्यामध्ये साथ रोग प्रतिबंध कायदा 1897,आपत्ती व्यवस्थापन अधिनियम 2005 लागू असून या अंतर्गत सार्वजनिक ठिकाणी थुंकणारी व्यक्ती आढळल्यास त्या व्यक्तीवर दंडात्मक कारवाई करण्यात येणार आहे.

स्वतःचे तसेच इतरांचे सामाजिक आरोग्य धोक्यात न टाकता आरोग्य विभागामार्फत देण्यात येणाऱ्या सूचना तसेच प्रशासनाचे निर्देश नागरिकांनी काटेकोरपणे पालन करून काळजी घेण्याचे आवाहन प्रशासनामार्फत करण्यात येत आहे.

#बालपणीच्या गमती -जमती # - १

बालपणींचे काही विनोदी किस्से 

                 मित्रांनो बालपणी बरेच बालक हे द्वाड, खोडकर असतात, प्रत्येकांच्या बाबतीत काही ना काही किस्से असे घडलेले असतात की, ते आयुष्यभर साठवणीत असतात. तसा मी मध्यमवर्गीय नोकरीपेशा कुटुंबातील मुलगा, वडिलांची बदली जेथे तिथे शिक्षणासाठी राहावे लागत. कधी झाडी मध्ये तर कधी वऱ्हाडात, कधी शहरात तर कधी छोट्या गावात.  

               मात्र दिवाळी किंवा उन्हाळ्याच्या सुट्टीत आजोळी जाण्याचा आनंद काही औरच असायचा, त्यामुळे शाळेतील मित्र वेगळे तर सुट्टीतील मित्र वेगळे, गावातील मित्र सुद्धा सुट्टीची आतुरतेने वाट बघायचे, मग धमाल असायची,  त्यामुळे आजी आजोबांच्या पुरते नाकी नऊ व्हायचे.
                 उन्हाळ्याच्या सुट्टीतील एक गमतीदार किस्सा, आमचे मित्र दिवाकर, प्रसाद आणि मी आजोबाच्या शेताजवळ लागून असलेलं रामदास म्हाली यांच्या शेतातील कलमी गोड आंबे आणायचा आम्हा तिघांचा बेत ठरला. दिवाकर हा गावातील मित्र तर प्रसाद हा आमच्यासारखाच बाहेरगावहून म्हणजे शहरातून आलेला एक नात्यातीलच मित्र.  दिवाकर हा गावातील असल्यामुळे तो खूप गबाळ्या सारखा असायचा, परंतु धडधाकट, व काटक होता. गावातील शेत शिवार, संपूर्ण गल्लीबोळातील माहिती त्याला असायची. त्यामुळे या मिशनचा कॅप्टन तो होता, मिशनची संपूर्ण जबाबदारी त्याच्यावर आम्ही सोपविली,  रामदास म्हाली हे कॅरेक्टर म्हणजे एक जाड भिंगाचा चष्मा लावलेला  दूरचे न दिसणारा, अंगात पांढरा कुर्ता आणि धोतर असा पेहराव असलेला, गावातील सारेच सान थोर त्याला रामदास म्हाली म्हणूनच आवाज द्यायचे. त्याच्या आणि आजोबांच्या शेताच्या अगदी बॉर्डर वर एक खोलगट पण अरुंद पात्र असलेला नाला (ओढा) वाहत असायचा. परंतु उन्हाळ्यात त्यात पाणी नसायचे. त्या नाल्यापासून अगदी अंदाजे दोनशे मीटरवर ते कलमी पेवंदि गोड आंब्याचे झाड होते. त्याचे आंबे कच्चे असले तरी गोड असायचे.

                 आमचा कॅप्टन समोर आणि दोन सैनिक असे हे आमचे मिशन सुरु झाले. कॅप्टन दिवाकर हे दोन सैनिकांना नाल्यामध्ये पोझीशन घ्यायला सांगून संपूर्ण शेताची तसेच आंब्याच्या झाडाची रेकी करून आले. "रामदास म्हाली याचे लोकेशन शेताच्या तिसऱ्या बांधावर असून तो गुरे चारत आहे, आपणास चांगली संधी चालून आलेली आहे" असे कॅप्टन नी सांगताच, बाकी सैनिक "हरभरा हर हर महादेव" असा नारा ठोकून, आंब्याच्या झाडावर चाल करून गेले. दिवाकर हा कॅप्टन असल्यामुळे तसेच झाडावर चढण्यास पारंगत असल्यामुळे तो झाडावर चढेल व दोन्ही सैनिक खाली राहून आंबे गोळा करतील, असे नियोजनानुसार ठरले. त्याप्रमाणे कॅप्टनने झाडावर चढून  पटापट आंबे खाली टाकावयास सुरुवात केली. कॅप्टन दिवाकरच्या दुपट्यात खाली पडलेले आंबे जमा करावयाचे काम दोनही सैनिक करू लागले. सारी चमू आपापल्या कामामध्ये तल्लीन झाली होती, हे वातावरण अतिउत्साहात कधी बदलले कळलेच नाही.
                    "अबेSSSए , दिSSSव्या.....  हा आंबा पिकला आहे, तो-तो त्या फांदीवरचा.... ,  त्या त्या, तो तिकडे, वर.... वर, अजून वर .................... , अबे खाली"  असा मोठयाने आवाज चहुबाजुकडे कधी घुमू लागला हे कळलेच नाही. असा बराच वेळ निघून गेला.
                 तेवढ्यात, "च्याSSSSSयला, थांबा तुमचे कंबरडे मोडतो, भडवीच्या" असा मोठयाने आवाज येताच सारे वातावरण चिडीचूप झाले. बघतो तर काय, रामदास म्हाली हातात भली मोठी काठी घेऊन ओरडत ओरडत  आमच्या दिशेने धावत येत होता. क्षणात उत्साहाचे वातावरण दहशतीत बदलले.  दोनही सैनिकांना पळताभुई थोडी झाली. धावता धावता रामदास म्हाल्यानें आमच्याकडे भिरकावण्यासाठी वाकून एक दगड उचलण्याचा प्रयत्न केला, त्या प्रयत्नात त्याचा चष्मा खाली पडला. कॅप्टन महोदय दिवाकर हे झाडावरच अडकले.  "अबे ए दिSSSव्या ..... उतर, खाली उत्त्त्तर, उडी मार"  असे म्हणत दोनही सैनिक नाईलाजाने नाल्याकडे हातात येतील तेवढे आंबे घेऊन पळत सुटली. तोवर रामदास म्हाली झाडापर्यंत  येऊन पोहोचला. त्याने शिव्या देत देत सारे दुपट्ट्यातील तसेच खाली पडलेले आंबे जमा करून बांधले. झाडाकडे वर बघत बघत दोन शिव्या हासडल्या, वर पहात पहात झाडा भोवताली चकरा मारू लागला.
              त्याच वेळी मात्र नाल्यात लपून बसलेले आम्ही दोन्ही सैनिक अतिशय घाबरून जाऊन एकमेकांशी पुटपुटू लागलो. "अरे, या...र ! आता आपला दिवाकर कॅप्टन शहीद होणार, आपण सापडले जाऊ, घरी मार मिळेल तो वेगळाच.
                  तेवढयात रामदास म्हाली, आमच्या दिशेने, "भडवीचे, कोणाचे पोरं होत का? पुन्हा या बरं साSSS लं, पोलीस स्टेशनंला रीपोटच देतो" असे म्हणत येऊ लागला, आम्ही मात्र नाल्यात आणखी दूर जाऊन लपून बसलो. शेवटी रामदास म्हाल्याचा नाईलाज झाला. तो झाडाजवळ परतला. आंबे दुपट्ट्यात बांधून परत आपले कामावर जाऊ लागला, जाता जाता रस्त्यात पडलेला चष्मा त्याने शोधला, तो गवतावर पडल्यामुळे सुरक्षित होता. मी थोड्या गवताच्या काड्या हळूच बाजूला करून पहिले असता तो दूर जातांना दिसला, तसा आम्ही सुटकेचा श्वास सोडला.
                 आता मात्र झाडावर राहिलेल्या दिवाकर कॅप्टनचे हालचाल जाणण्यास आम्ही आतुर झालो. तसे आम्ही झाडाकडे वळलो. झाडाजवळ पोहोचताच धप्प असा वाळलेल्या पालवीवर काहीतरी पडल्याचा आवाज झाला. "अरे, मेलोरे बावा! मेलोSSS " असा ओरडत हात पाय जोरजोरात खाजवत दिवाकर खाली कोसळला. बघतो तर काय, त्याचे झाडावरील चावऱ्या मुंग्या (बांबोडे) चावून चावून हात पाय सुजले होते. आम्ही त्याला विचारले, "अबे लवकर उडी का मारली नाहीस, बे!"  त्यावर तो म्हणाला, "अबे, त्यानं मले, वरखलं असतो तर, तो माह्या घरी येऊन, तुमचं न माह्य सालट काढलं असत, म्हणून मी आनीक वर चढलो, त सालं....  बांबायन खाल्लं ."  आणि तो रडायला लागला. त्यानंतर आम्ही आमच्या रुमालाने त्याच्या पायावरील मुंग्या घासून घासून  काढल्या व घरी आणले.

                    असा हा  रोमांचक  विनोदी किस्सा आमच्या आयुष्यभर आठवणीत राहील.

पुढील भागात आणखी काही गमती घेऊन भेटूच. 

शिक्षकांचे माहे एप्रिल २०२० चे वेतन लांबणीवर जाण्याची शक्यता.

शिक्षकांचे माहे एप्रिलचे वेतन लांबणीवर जाण्याची शक्यता

          

          खाजगी अनूदानित माध्य. शाळेतील शिक्षकांचे माहे फेब्रूवारी २०२० च्या वेतनातून आयकर कपाती झालेल्या होत्या. त्यामूळे बऱ्याच शिक्षकांचे वेतन कमी निघाले होते, तसेच माहे मार्च २०२० चे फक्त ७५ टक्केच वेतन निघाले होते. परिणामी ‍शि‍क्षक आथि॔क विवंचनेत सापडले आहेत. ‍शि‍क्षक कोरोना वारीअर्स म्हणून सुध्दा काम सांभाळत आहेत. त्यामूळे त्यांच्या वेतनाचा विचार करण्यात यायला हवा होता, परंतू शासनाने नुकतेच एक ‍परिपत्रक काढून ‍शि‍क्षकांना धक्काच दिलेला आहे.‍ वास्‍तविक ‍शि‍क्षक हे देशाच्या विकासाचा एक कणा आहे.

              खालील व्हीडीओत बघा शासनाचे काय म्हणने आहे.